W tym tekście
Ustal temat i sposób wykorzystania rozmowy
Zapraszając rozmówcę, napisz, co Cię zainteresowało i gdzie tekst miałby się pojawić. Podaj przewidywany czas spotkania. Zanim zaczniesz, uzgodnij robienie notatek lub nagrania oraz to, które informacje rozmówca chce podać publicznie. Jeśli plan publikacji się zmieni, wróć z tą informacją. Nie obiecuj zasięgu, którego nie możesz zapewnić.
Przygotuj kilka otwartych pytań
Zacznij od początku drogi: „jak to się zaczęło?”, „co było pierwszą próbą?”, „czego nie było widać z zewnątrz?”. Potem poproś o konkretny moment lub przykład. Pytanie „opowiedz o jednej rzeczy, która się nie udała” daje inne możliwości niż „czy bywa trudno?”. Kartka z pytaniami ma pomagać, nie dyktować kolejności każdego zdania.
Słuchaj odpowiedzi, nie tylko własnego planu
Jeśli pojawia się ciekawy szczegół, zatrzymaj się przy nim. Dopytaj, co znaczy nieznane słowo, kto uczestniczył w opisywanej sytuacji i kiedy to było. Nie udawaj, że rozumiesz techniczny termin. Poproszenie o proste wyjaśnienie może pomóc również przyszłemu czytelnikowi.
Oddziel cytat od własnej interpretacji
Po rozmowie zaznacz w notatkach, co jest dokładną wypowiedzią, a co Twoim skrótem. Nie składaj nowego cytatu z fragmentów, które zmieniają sens. Nazwy, daty i liczby sprawdź osobno. Gdy nagranie jest niewyraźne, zapytaj ponownie zamiast zgadywać. Opis miejsca oprzyj na tym, co rzeczywiście zaobserwowałeś.
Zostaw czas na sprawdzenie
Przed publikacją wróć do ustaleń dotyczących cytatów i prywatnych informacji. Poproś o wyjaśnienie fragmentów, których nie jesteś pewien, oraz sprawdź zapis nazwisk i nazw. Zachowaj pierwotne notatki w prywatnym miejscu. Tekst powinien pokazywać rozmówcę i jego zajęcie, a nie dowodzić, ile pytań udało Ci się zadać.
Zgłoś błąd w artykule