Był to napój codzienny Sumerów, produkowali je również starożytni Egipcjanie, używając do tego celu ostro zakończonych amfor, w których powoli dojrzewało, a w starożytnej Persji wino stanowiło nawet walutę! W Grecji wino było podporą kultury wyższej, dwa razy do roku odbywały się święta na cześć boga wina, ekstaz i witalności- Dionizosa. Średniowieczni mnisi kontynuowali tradycję winiarstwa, tworzyli nowe gatunki, rodzaje, doskonalili się w produkcji i selekcji, oraz wynaleźli wino musujące, czyli szampana. Zakonnicy usystematyzowali wiedzę zgromadzoną przez wieki, tworząc naukę zwaną: enologią.
Dzisiaj to my jesteśmy odpowiedzialni za kontynuację i dalszy rozwój cywilizacji wina, a więc warto posiadać podstawową wiedzę na temat tego boskiego napoju. Na smak wina wpływa wiele czynników. Są to kwasowość, cierpkość, słodycz, poziom alkoholu oraz intensywność aromatów trunku. Odpowiednie stężenie każdego z tych parametrów wpływa na jakość i smak. Przed wyborem powinniśmy odpowiedzieć sobie odpowiedzieć na pytanie, w jakim zakresie każdy z tych elementów nam smakuje, wtedy będziemy mogli kupić odpowiednią dla nas butelkę.
Istnieją niepisane zasady, gastronomiczny savoir vivre, który mówi nam jak powinniśmy łączyć poszczególne potrawy z odpowiednimi winami. Dania, które zawierają więcej tłuszczu możemy łączyć z wina o wysokiej kwasowości i analogicznie potrawy chude podajemy z winami delikatnie kwasowymi. Posiłek silnie doprawiony, pikantny najlepiej smakuje z winem o wysokiej zawartości alkoholu, a wina nieco słabsze dobrze smakują z delikatnym jedzeniem. Strawa smażona lub grillowana powinna być serwowana z winem cierpkim. Są to w większości czerwone wina.
Wina białe i lekkie czerwone należy podawać z daniami gotowanymi, bądź duszonymi. Wino należy podawać w odpowiedniej temperaturze. Młode, białe wino najbardziej lubi temperaturę w granicach 8-10 stopni, lecz starsze i bardziej aromatyczne, białe wino należy podawać w temperaturach 10-12. Czerwone, młode wina podajemy w 16 stopniach, a wino czerwone, dojrzałe w 18. Odpowiednie temperatury gwarantują odpowiednie przenikanie się zapachów i rozkładanie zawartych w nim aromatów, co daje nam pełną rozkosz degustacji.
Kieliszki do wina powinny być przejrzyste, szkło powinno być czyste, niczym nie zdobione, po to aby kolor napoju był dobrze widoczny. Ścianki naczynia powinny zwężać się delikatnie ku górze, gdy nalewamy wino, lejemy do poziomu najszerszego miejsca w kieliszku.
Zanim spróbujemy, warto lekko zamieszać, leniwie przechylić naczynie w lewo, w prawo, aby aromaty zaczęły się ulatniać i abyśmy mogli poczuć ich zapach. Wybierając wino z karty dań w restauracji zawsze możemy poprosić kelnera, aby polecił nam jakieś wino, lub zapytać o zdanie sommeliera, czyli osobę która specjalizuje się w zakresie win, powinien on podać cechy charakterystyczne danego wina i polecić nam danie z którym będzie smakowało najlepiej. Butelka powinna być otwierana na oczach gościa, abyśmy mieli pewność, że to na pewno to wino które zamówiliśmy. Następnie czekamy, aż kelner napełni nam kieliszek, próbujemy i gdy z winem jest wszystko w porządku, dajemy znak kelnerowi, aby nalał pozostałym gościom. Nasz kieliszek zostaje dopełniony na samym końcu. Gdy jednak okaże się że wino nie spełnia naszych oczekiwań: jest utlenione, są w nim obecne jakieś ciała obce, mamy prawo żądać wymiany butelki.
Zasad jest wiele, ale nie musimy się ich sztywno trzymać, biegać z podręcznikiem enologii i robić wszystko dokładnie pod kreskę, którą wyznacza. Wręcz przeciwnie, etykietę podawania i picia win powinniśmy traktować w taki sposób, aby nie popsuła nam apetytu. Traktujmy ją jak dobrą radę, wskazówkę, która pozwoli nam w pełni cieszyć się smakiem naszego ulubionego wina.

Zgłoś błąd w artykule